کردهای جبل لبنان ازمدتهای مدیدی به این منطقه آمده‌اند که امروزه در قسمت بزرگی از خاک لبنان با اقتدار به زندگی خود ادامه می‌دهند . اینان نقش آشکاری را در ساختار تاریخ سیاسی و اجتماعی لبنان خصوصاً دردوران عثمانی ها و در دوران حاضر بازی کرده اند . از جمله این خاندان اصیل و ریشه دار ساکن در لبنان : خاندان کرد معنیون ، ال عماد ، جنبلاطیون ، ال مرعب ، ال عبود ، و ال سیفا در مناطق شمالی و در شهرهای عکار و طرا بلس و در مناطق جنوبی آل فضل و صعبیون هستند . بیشترشان خانواده های فئودال و نیرومندی بودند که در مراحل مختلف زمانی و همچنین به خاطر علل مختلف به لبنان سفر کرده اند . بعنوان مثال :ایوبیان در دوره‌ی جنگهای صلیبی به جهت پاسداری از مرزهای اسلامی به این منطقه وارد شدند . گروهی نیز در ابتدای قرن چهاردهم میلادی به منطقه طرابلس ، عکار و ضنیته با هدف استوار کردن حکومت ممالکیت در بلاد شام وارد شدند . جنبلاطیون نیز در سده هفدهم میلادی پس از انقلاب علی پاشا جانبولارد در منطقه حلب _سیواس در سال ۱۶۰۶ م . از ترس نخست وزیر پاشا و حاکم شام سلیمان پاشا به ارتفاعات شوف فرار کردند . شهر «زحله الکرد» زمانی دراز نقطه‌ی اتصال وبرخورد راههای تجارتی بودکه کردهای کردستان تولیدات حیوانی و دامهایشان را باکالاهای تجارتی لبنان واروپا مبادله می کردند۰ دولت عثمانی امیران کرد را در پست های اداری مانند والی ،استاندار وفرماندههای لشکر وپلیس در شهرهای عربی قرار می دادند واین نهایت اعتماد عثمانیها به کردها بود این یک مورد به تنهایی ظهور شخصیت های کردی را درمیدان جدید در سرزمینهای عربی بود۰ این شخصیتها فورا نیرومند شده و مقتدر شدند و تعدادشان زیادشده خواستند خودشان رابا محیط جدید سازگار کنند ومذاهب وادیان بزرگی راقبول کردند۰ کردهای جدید مهاجر از منطقه جزیره سوریه واز مناطق ماردین و بوطان در ترکیه بعد از شکست انقلاب های کردی بر ضد دولت جدید ترکی کوچ کردند۰واز دهه بیست و دهه سی سده گذشته در شهر بیروت متمرکز شد ه اند تعدادآنان در این مناطق به صد وپنجاه هزار تن می رسد که فقط ۱۵۰۰۰هزار نفراز انان در بیروت غربی در منطقه زقاق البلاط زندگی می کنند۰ کردهای لبنان نقش آشکاری را در عرصه سیاسی لبنان بازی کرده اند که نفوذشان به بیرون از لبنان نیز تجاوز کرده است خانواده های عالی مقامی که در ارتفاعات جبل لبنان حکومت کرده اندعبارتند از:: خاندان معنیین که نفوذ شان را در سده هفدهم میلادی درارتفاعات لبنان و فلسطین شمالی و ارتفاعات اردن گسترش دادند ، خانواده جنبلاط که آنان نیز مانند نیرویی حقیقی در خلال سده هیجد هم میلادی آشکار شدند و نفوذ سیاسی شان را تا به امروز گسترش داده اند، امیران کرد راس نحاش که در منطقه کوره در لبنان شمالی و آل مرعب در شمال لبنان حکومت کرده اند. بیشتر کردهای لبنان مسلمان هستند تعدادی سنی و تعدادی شیعه که شیعیان در جنوب لبنان زندگی می کنند. عده ای نیز دروزی مذهبند مانند خاندان جنبلاط معنییون وآل حماد و برخی نیز مسیحی هستند۰ مشهورترین خاندان کرد در لبنان : معنییون: نسبتشان به معن بن ربیعه کرد ایوبی می رسد اجدادشان ابتدا در سرزمین پارس زندگی می کردندسپس به جزیره قراتیه آمده اند جدشان معن بن ربیعه کرد ایوبی در سده شانزدهم میلادی از آنجا به ارتفاعات لبنان آمد محمد امین المحبی تاریخ نویس در کتابش به نام خلاصه الاثر درستی این نسبت را تاکید کرده است. او بیان کرده است که برخی از نواده های فخر الدین معنی از خود او روایت کرده اند که می گفت اصل پدران ما از کرد هستند که در این سرزمین ساکن شده اند . نوادگان این فخر الدین معنی از مشهورترین حاکمان جبل لبنان و شوف در خلال سالهای (۱۵۱۶-۱۶۹۷م) بوده اند که به امیران دروزی شناخته شده اند نفوذشان را بر دیگر سرزمینهای لبنان و قسمتها یی از سوریه ،فلسطین و اردن گسترش دادند . و دروز به آنان مدیون بود چرا که آنان از مذهب دروز پیروی می کردند . ایوبیان: ایوبیان به سال ۱۱۳۹م. زمانی که ایوب بن شادی پدر صلاح الدین ایوبی بعنوان والی بر شهر بعلبک تعیین شد وارد لبنان شدند .آنان در قلعه ی تکریت در خدمت نورالدین زنگی بودند پس از مدتی به موصل و پس از آن به بعلبک کوچ کردند.مورخ لبنانی کمال صلیبی انتساب کرد بودن خاندان ایوبی را تایید کرده است او گوید:«الملک ناصر صلاح الدین یوسف بن ایوب بن شادی پایه گذار دولت ایوبیان مصر بوده است که ایوب بن شادی و برادرش شیرکوه از کردهای تکریت در عراق بوده اند که به دمشق و پس از آن به مصر رفته اند و دولت ایوبیان را تاسیس کرده اند». راس نحاش: این امیران به کردهایی که سلطان سلیم اول عثمانی در سده ی شانزدهم میلادی در بخش کوره شمالی لبنان بخاطر پاسداری از آن بخش دربرابر فرنگیان به سال ۱۵۵۶م. قرار داد، منتسب اند . مشهورترین امیران این خاندان عبارتند از :امیر موسی پدر اسماعیل به سال ۱۶۳۷م.که شاهین پاشا و شیخ علی حماده امیر موسی را با لشکری برای مبارزه با آل سیفا به طرابلس و عکار و حصن الکرد فرستاده ا ند . خاندان جنبلاط: از خانواده های مشهور در لبنان واز کردهای اصیل و ریشه دار دروزی مذهب هستند که امروز در بخش شوف در جبل لبنان ساکنند و شهر مختاره پایگاه آنان به حساب می آید این خاندان نقش سیاسی پویایی را در روزگار عثمانی ها در شمال شام و در جبل لبنان ایفا کرده اند.هچنین نقشی مشابه در تاریخ جدید لبنان دارند . نسبت این خاندان به امیر جان بولارد بن قاسم بک بن احمد بک بن جمال بک بن عرب بک بن مندک ایو

kormanj تاریخ کرمانج و کرد, فرهنگ

 بابه‌ته‌کان

kormanj آموزش زبان کردی, زبان کردی و کرمانجی, سایت های کردی و کرمانجی, شعر و شاعران کورد و کرمانج, فرهنگ, کتاب های کرمانجی و کردی

لینک دریافت این آهنگ ها

kormanj موسیقی کرمانجی

با سلام خدمت تمامی دوستان عزیز :

آمار وبلاگ ما از مرز ۲۹۰۰۰۰ بازدید کننده نیز گذشت .این وبلاگ از ماه آبان ۱۳۸۵ 

شروع به کار کرده است . روز های بوده که نزدیک به ۵۰۰ بازدید کننده داشته ایم

و ما امیدواریم که بتوانیم این راه را ادامه دهیم .

البته بدون همراهی شما دوستان این کار میسر نبوده و نخواهد بود .

ترک این مرحله بی هم ره ی خضر مکن 

ظلمات است بترس از خطر گمراهی

ما نیز هم چنان با شما دوستان عزیز که ما را تنها نمی گذارید . این راه را ادامه

می دهیم .

با سپاس ویژه از شما

جمعیت کرمانج و کرد

kormanj پی نوشت

اسفراین

اِسفَرایـِن در شمال غربی استان خراسان، بین ۵۶ درجه و ۵۷ دقیقه تا ۵۸ درجه و ۷ دقیقه طول شرقی و ۳۶ درجه و ۴۰ دقیقه تا ۳۷ درجه و ۱۷ دقیقه عرض شمالی واقع شده است. این شهرستان از جنوب و جنوب غربی با شهرستان سبزوار، از شرق با قوچان و سبزوار و از غرب با بجنورد و شیروان همسایه است. ارتفاع شهرستان اسفراین از سطح دریا در بلندترین نقاط قله شاه جهان ۳۰۳۲ متر و در پست ترین نقطه حدود هزار متر می باشد. اسفراین در حاشیه جنوبی کوههای آلاداغ که خود در امتداد شرقی رشته کوه البرز قرار دارد و در قسمت جنوبی به ارتفاعات جغتای می پیوندد. مرکز شهرستان اسفراین شهر اسفراین و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۲۶۰ متر است. قله شاه جهان در آلاداغ بلندتر از قله های دیگر کوههای شانو، دلقره، برمهان، پاتو، نادری، خیبران، ارسن، کول، گاوتیغ و قره داش است. ادامه کوههای آلاداغ در قسمت غربی شهرستان اسفراین با نام سالوک معروف است. رشته کوه دیگری که به موازات رودخانه جوین قرار دارد در جهت جنوب شرقی- شمال غربی، بین شهرستان های اسفراین و سبزوار امتداد پیدا کرده است. ارتفاع این رشته کوه از سطح دریا ۱۳۵۳ متر است و مهمترین آنها کوه تپه سیاه و هرده گچی می باشد(جواد زاده ۱۳۸۰).

اسفراین دارای نقاط تاریخی فراوانی می باشد و بیش از ۲۵ بقعه از بزرگان و امام زادگان در این شهرستان وجود دارد. همچنین این شهر مشاهیر فراوانی را در خود پرورش داده است. ابو عوانه، ابو حامد، شیخ محمد رشیدالدین، شیخ جمال الدین احمد ذاکر گوریانی اسفراینی، احمدبن ابی طاهر اسفراینی، شیخ محمد رشیدالدین، رضی الدین علی لالای اسفراینی و ابو عباس فضل بن احد اسفراینی از جمله این بزرگان هستند. (جواد زاده ۱۳۸۰).

۱ قومیت ها ۲ آب و هوا ۳ پوشش گیاهی ۴ حیات وحش ۵ منابع

 

قومیت ها

طبق اثر جواد زاده (۱۳۸۰)، مردم اسفراین از چهار قوم تشکیل شده اند که شامل تات ها (فارس ها)، ترک ها، کردها و هزاره ها (بربری ها) می باشند: ۱٫ تات ها فارسی زبا نهایی هستند که پس از کشتارهای مردم اسفراین در اواخر قرن دهم و اویل قرن یازدهم به روستاهای دوردست کوچیدند و اکنون در دو روستای نیش کیش و گنجدان یا گیجدان زندگی می کنند و دارای لهجه خاص و آداب و رسوم قدیمی خود هستند. ۲٫ کردها: در گذشته شاه اسماعیل، شاه عباس و نادر شاه افشار اغلب کردها را برای مرزداری و دیگر مسائل سیاسی به مناطق مختلف استان خراسان کوچاند. طوایف مختلف کرد عبارتند از کرمانج، کلهر، گوران، شادلو، زعفرانلو، میلانلو، ایزانلو، توپکانلو، دیرانلو که عموما در روستاهای شمالی و حومه اسفراین زندگی می کنند. ۳٫ ترک ها از ترک های تتار و جغتایی هستند و بیشتر در بخش بام اسفراین زندگی می کنند. فرهنگ آها سنگلاخ نام دارد و توسط امی علیشیر نوایی تالیف گردیده و یادگار دوران رشد آنهاست. ۴٫ بربری ها که در زمان حکومت احمد خان ابدالی به نوار مرزی ایران کوچانده شده بودند و یا در دوره ناصرالدین شاه به ایران آمده بودند و توسط یکی از ملاکین و تجار معروف خراسان به نام رضا مهدوی رییس التجار به اسفراین آورده شده اند. بربری ها بیشتر در روستاهای قاسم آباد، کلاته بربرها، عباس آباد و چند روستای دیگر ساکن شده اند و بیشتر از طوایف چوره، پالانی، چارشانگی، خوجکه، لنگر، جاقوری و دیزنگی هستند.

شهر فعلی اسفراین از ۱۹ محله تشکیل شده است و حدود ۳۰۰۰۰ متر مربع از خیابان های این شهر را خیابان های اصلی پوشش می دهند. صنایع اسفراین در دو کارخانه پنبه و کارتن سازی خلاصه می شود و غیر از آنها کارگاههای کوچک زیادی از جمله کارگاههای صنایع چوب، صنایع فلزی و صنایع ساختمانی وجود دارد. کارخانه کمپوت روستای کوشکی، کوره های آجر روستای اتیمز، کارخانه آسفالت شهرداری، کارخانه تولید ماکارونی و کارخانه بسته بندی خشکبار از دیگر صنایع اسفراین می باشند. در بخش های اسفراین همچون دهستان های حومه، زرق آباد، رویین، فرطان، میلانو، بام وصی آباد، انواع تولیدات کشاورزی و دامداری یافت می شود. سیب رویین و انگور اسفراین شهرت خاصی دارند و زمین های قابل کشت غلات، پنبه، زیره، هندوانه، خربزه، انگور و غیره به فراوانی در این شهرستان تولید می شود. کشت توت و پرورش کرم ابریشم، زنبورداری و دامداری از فعالیتهای دیگر روستاها و شهر اسفراین است. صنایع دستی اسفراین، پارچه بافی، قالی و قالیچه بافی، جاجیم بافی و گلیم بافی است. پارچه بافی بیشتر در روستاهای رویین، محمودی و ایرج معمول است(جواد زاده ۱۳۸۰).

 

آب و هوا

آب و هوای اسفراین معتدل است و منابع تاریخی نیز این بر این نکته تاکید دارند. اعراب اسفراین را بلقیس می خوانده اند که یادآور سرزمین های زیبای یمن بوده است. قسمت های جنوبی اسفراین به علت مجاورت با کویر دارای زمستان های سرد و تابستان های گرم و خشک می باشد. رودخانه های مهم اسفراین، بیداز و رویین و قره سو می باشند. قره سو اصلی ترین رود است که از ارتفاعات رشته کوههای آلاداغ و شاه جهان سرچشمه گرفته و شامل رودخانه های سنخواست، جاجرم، بیدواز، گرماب، رویین و غیره است. این رود پس از سیراب کردن جلگه جاجرم به طرف جنوب جریان یافته و به کالشور در جنوب سبزوار می پیوندد و سرانجام در کویر گم می شود (جواد زاده ۱۳۸۰).

 

 

پوشش گیاهی

به غیر از درختان ارس که در بلندیهای شاه جهان، سالوک و ساری گل بطور پراکنده می رویند، اسفراین دارای ۴۵۰۰۰۰هکتار مرتع و جنگل می باشد. این جنگل ها که در ارتفاعات شمالی و شمال شرقی قرار دارند، اغلب از درختان پسته، انار، سماق، انجیر، زبان گنجشک، گلابی وحشی، ارغوان و … تشکیل شده است. پوشش گیاهی منطقه را نیز گیاهانی چون پیاز کوهی، درمنه، خارشتر، بارهنگ، اسپند، قارچ، پونه، زرشک، بومادران، استاقدوس و غیره تشکیل می دهد(جواد زاده۱۳۸۰).

 

حیات وحش

به علت وجود مراتع و جنگل ها، زیستگاه حیات وحش در قسمتهای زیادی از این شهرستان گسترده شده است. حیواناتی چون شغال، آهو، گرگ، گورکن، خرگوش، روباه، خوک، پلنگ، کفتار و بزکوهی در نقاط مرتع به ویژه در منطقه سالوک زندگی می کنند. منطقه حفاظت شده ساری گل در شمال شرقی اسفراین، با وسعت ۲۸۰۰۰ هکتار زیستگاه انواع وحوش و گیاهان می باشد (جواد زاده ۱۳۸۰).

 

منابع

• هاشم جوادزاده، ۱۳۸۰، کتاب خراسان، ص ۱۴۷-۱۴۴ ، کانون آگهی ایران نوین

	استان خراسان شمالی
مرکز	بجنورد
شهرستان‌ها	اسفراین | بجنورد | جاجرم | شیروان | مانه و سملقان
شهرها	اسفراین | آشخانه  | بجنورد | پیش‌قلعه | حصار گرم‌خان | راز  | سنخواست  | شوقان | شیروان | صفی‌آباد | فاروج | قاضی | گرمه جاجرم | لوجلی
نقاط دیدنی	آرامگاه شیخ علی اسفراینی | بش‌قارداش | بنای سنگی اسپاخو | زیارتگاه دانیال نبی | شهر بلقیس | عمارت آئینه‌خانه | عمارت سردار مفخم | غار بیدگ | غار کافرقلعه | غار نوشیروان | گردشگاه باباامان | مقبره شهدای بجنورد | نارین‌قلعه

برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%D9%81%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D9%86»

kormanj خراسان شمالی